Η γατούλα μου η Κάθυ( Ενότηττα: ΦΙΛΟΖΩΙΑ)

 

Η γατούλα μου η Κάθυ

Η γατούλα μου η Κάθυ
πάλι κάτι έχει πάθει.
Στη γωνιά της μαζεμένη
τέτοια ώρα γιατί μένει;

Πέρασε το μεσημέρι
θα 'πρεπε να 'ναι στου Λευτέρη.
Φαίνεται, κάπου πονάει
για τηγανητά ψαράκια
στην ταβέρνα δεν θα πάει.

Κάτι θα έφαγε εκεί
στους κάδους που γυρνάει
και της έχω πει, μακριά
κρυμμένα υπάρχουν υλικά
ακόμα και στα ψαρικά.
Κρεμμύδια, σκόρδα,  δεν μυρίζουν
τα μπαχαρικά συχνά
τη μυρωδιά τους σβήνουν.
Γάτες και γάτοι, την πατάνε
λίγο ή πολύ, μετά πονάνε
ανάλογα, πόσο θα φάνε.

Τρεις μήνες δεν περάσανε
που ήμασταν στο γιατρό.
Έτσι, τα ίδια συμπτώματα
διπλωμένη ήταν στα δυό.
Ο κύριος Γάκης είχε πει
για τον πόνο στην κοιλιά της
έφταιγε γαλακτοκομικό.

Τώρα ξανά στο ιατρείο.
Την κρατάω αγκαλίτσα
το κουβερτάκι τη ζεσταίνει
έτσι που είναι τυλιγμένη.
Η σειρά μας δεν αργεί
ένας σκύλος είναι ακόμα
πριν από εμάς να μπει.

Έχω κάπως ησυχάσει
είμαι σίγουρη και η Κάθυ
η μουσική που ακούγεται
μία θεραπεία είναι κι αυτή
για ανθρώπους και για ζώα
είναι χαλαρωτική.

Να, που ήρθε και η σειρά μας.
Ο γιατρός εξετάζει την Κάθυ.
Μετράει τη θερμοκρασία, ελέγχει την κοιλιά της 
ακούει τους πνεύμονες, ακούει την καρδιά της.
Παίρνει φακό, βλέπει τα μάτια
βλέπει το στόμα της, τα αφτιά.
Παραλυμένη, αδύναμη η γατούλα μου, δεν αντιδρά.
Ο κύριος Γάκης ετοιμάζει μία ένεση.
Παυσίπονο και αντιβίωση μαζί
γυρίζει και μου εξηγεί.
Τέσσερις ώρες λέει 
πρέπει να κάνουμε υπομονή
εγώ,,, και προπαντός αυτή.
Μας δίνει και οδηγίες.
Για πέντε ημέρες από σήμερα
διαλυμένο ένα χάπι στο νερό
από το κουτί που θα μας δώσει
η γραμματέας του η Κλειώ.

Ρωτάω, " Γιατρέ τι έφταιξε; τι έπαθε η γατούλα μου;"
Μου απαντάει: "Από φυτό πιστεύω, μπήκε στο στομαχάκι της
                                                                   ουσία τοξική"
Δεν καταλαβαίνω. Ρωτάω: " Τι φυτό;"
Ο κύριος Γάκης λέει:" Κάπου κυλίστηκε η Κάθυ.
Κόλλησαν στο τρίχωμά της ουσίες τοξικές
καιαι.. .όπως γλείφεται για την καθαριότητά της
μπήκαν οι ουσίες στην κοιλιά της".
"Και τι φυτό κάνει τέτοια ζημιά;" 
Μπορεί με τις ερωτήσεις έτσι απανωτά να τον κουράζω
αλλά θέλω να μάθω.
" πικροδάφνες, αζαλέες... συνήθως αυτά.
θα βρίσκονται  κάπου κοντά σας" μου απαντά.

Η αλήθεια είναι, έχουμε αζαλέες στη γειτονιά
αλλά πικροδάφνες όχι.
Μόνο στο πάρκο έχω δει.
Αααα... και στην πλατεία. Υπάρχουν.
Είναι οι θάμνοι οι μεγάλοι, οι φουντωτοί.
Η Κάθυ πηγαίνει στην πλατεία
βρίσκει την παρέα της εκεί.

Τελειώσαμε. 
Φύγαμε από τον γιατρό με ελαφριά καρδιά.
Τώρα είμαστε στο δρόμο.
Η κίνηση είναι αρκετή.
Η Κάθυ είναι τυλιγμένη στη θέση του συνοδηγού.
Ψάχνω να βρω μια μουσική κάπως χαλαρωτική.
Όσο πιο γλυκά μπορώ, της λέω: "Μικρή μου, άκουσες
τι είπε ο γιατρός.
Πικροδάφνες και αζαλέες μην πλησιάζεις. Μακριά.
Θα σου τις δείξω. Να τις ξέρεις. 
Είναι τοξικά φυτά
τι κι αν έχουνε λουλούδια;
Μη σε ξεγελάνε αυτά."

 

ΑΠΡΙΛΗΣ

 

ΑΠΡΙΛΗΣ

Καλώς τον, τα κατάφερες
ήλιε να σκορπιστείς
με τις μαργαριτούλες
στα πέρατα της γης.

Τα κίτρινα τα φλογερά
που έχεις στην καρδιά σου
μύρια κυκλάκια φωτεινά.
Άσπρες πλισέ φουστίτσες
αμέτρητες οι ακτίνες.

Παίζουν παιδιά, παιδί και 'γω
με μια μαργαριτούλα
κόβω, πετώ, ξαναμετρώ
ακτίνα την ακτίνα
για την αγάπη τη ρωτώ
αυτή που έχω στο μυαλό

αν η στερνή ακτίνα της
μου πει πως μ΄αγαπά
μέσα μου όλα φωτεινά
μα αν μου πει δεν μ΄αγαπά
πεισμώνω. Την πετάω.

Κρύβεται; Αλλού χαρίζεται;
η αγάπη που ζητάω;
Μαργαριτούλα άλλη κρατώ
κόβω, πετώ, ξαναμετρώ
ακτίνα την ακτίνα
μέχρι να πει το μ' αγαπά
μια τελευταία ακτίνα.

Μία σπάνια πεταλούδα ( ενότητα: Μεταμορφώσεις)

 

Μία σπάνια πεταλούδα

Χελιδονιού έχω ουρά
για να μπερδεύω τα πουλιά
προσπάθησα, εργάστηκα
γι αυτή την αλλαγή
και όλα δείχνουν πέτυχε
δεν μ' ενοχλεί πουλί.

Τα λουλούδια τα διαλέγω
να ταιριάζουν στα φτερά μου
όπως έκανα παλιά
μααα... η ψαλιδωτή ουρά μου
μου δίνει τώρα σιγουριά.
Δίχως φόβο νέκταρ πίνω
λουλούδι όταν θέλω, αφήνω.

Σαν και μένα πεταλούδες
πολύ δύσκολο να δεις
μα... αν με δεις εσύ το ξέρεις
η αλλαγή μου τέχνασμα
να διώξω μακριά
ό,τι είναι εχθρός για τη ζωή
ό,τι μικραίνει τη χαρά.

ΛΙΜΕΡΙΚ ( Ενότητα: ΔΙΑΤΡΟΦΗ)

 ΛΙΜΕΡΙΚ    ( Ενότητα: ΔΙΑΤΡΟΦΗ)-------------Για παιδιά Γ έως ΣΤ Δημοτικού.

Όταν πάμε στην Κυπαρισσία
η θεία μου η Αναστασία
φτιάχνει μία πίτα με φακή
που είναι καταπληκτική.
Φακοπιτοφαγωμένοι φεύγουμε από την Κυπαρισσία.

Στο μαγειρείο του Ευγένη
πάνε όλοι συστημένοι.
Το Χειμώνα στην αράδα
για να πάρουν φασολάδα.
Όλοι καταευχαριστημένοι, με πακέτο απ' του Ευγένη.

Αυτός που ξέρει από ταραμά
πηγαίνει στην ταβέρνα του Θωμά.
Εκεί κλείνουμε τραπέζι την Καθαρή Δευτέρα
στο σπίτι ποτέ δεν φάγαμε αυτή τη μέρα.
Με τουρλωτή όλοι κοιλιά,φεύγουμε πάντα  από του Θωμά.

Κέρκυρα. Πλατεία Σπιανάδα
εκεί, φάγαμε παστιτσάδα
κι εγώ περίμενα να φάω
κάτι ουάου... νααα το γλεντάω.
Η κοκορομακαρονάδα, μούφα ήταν μακαρονάδα.

Σε διαγωνισμό μαγειρικής για παιδιά
τρίτη ήρθε η Αλίκη, πήρε δώρο μιά ποδιά
μεεε " πειραγμένη" συνταγή του Άκη
στις γαρίδες σαγανάκι.
Ψευτογελασμένη έφυγε η Αλίκη, με βαρειά καρδιά.

Το αρνάκι λουκουμάκι στη γιορτή του Αντώνη
αυτή η σως μουστάρδας το μελώνει
πολύ ψαγμένο πιάτο οι κροκέτες αρακά
και τα λαζάνια άπαιχτα με τα λαχανικά.
Με ξεκούμπωτο παντελόνι, θα φύγω από του Αντώνη.

Το Καλοκαίρι κάθε Τετάρτη έχουμε γεμιστά
με συνοδευτικό ψητά λουκάνικα καπνιστά.
Η μαμά είναι ευχαριστημένη
αφού και για την άλλη μέρα, κάτι μένει.
Είναι τέρμα ταιριαστά, λουκάνικα με γεμιστά.

Το σκυλάκι μου ο ...Ηρακλής ( Ενότητα ΦΙΛΟΖΩΙΑ)

 Το σκυλάκι μου ο ...Ηρακλής

Έχω ένα  σκυλάκι 
που το λένε Ηρακλή.
Έχει κοφτερό μυαλό
σώμα μαύρο μαλλιαρό
και το ένα του αφτί
είναι πιο μεγάλο απ΄το άλλο. 
Ακούει καλύτερα με αυτό
ή όπως ακούει με το άλλο;
Το έχω στο νου μου να ρωτήσω το γιατρό
θα πάω ένα απόγευμα με το μπαμπά.
Τρίτη ή Πέμπτη που δεν έχω αγγλικά.

Πάντως ο Ηρακλής
από δύναμη, από θάρρος
τίποτα δεν έχει πάρει 
από τον ήρωα τον μυθικό.
Ο μπαμπάς μου επιμένει.
Διάλεξε το όνομα αυτό
γιατί λέγε- λέγε το όνομα
και με τα μπράβο τα πολλά
εμείς και ο Ηρακλής
θα το πιστέψουμε.
Ο Ηρακλής θα καταφέρει πολλά.
Δηλαδή, όχι ότι θα κάνει κατορθώματα
αλλά ότι θα τολμάει να κάνει
αυτά που κάνουν όλα τα σκυλιά.
Να τον φοβούνται οι γάτες, να τις κυνηγά
να έχει κόντρες, πάρε- δώσε 
με μικρά και  μεγάλα σκυλιά
να είναι πιο κοινωνικός γενικά...
καιαιαι... προπαντός να αγριεύει
να ειδοποιεί για ξένους
όταν κάτι δείχνει επικίνδυνο.
Να μην κρύβεται, να κάνει φασαρία
κι ας είναι μόνο χτυπήματα
στης εξώπορτας τη τζαμαρία.

Η αλήθεια είναι ο Ηρακλής
μυρίζεται τον κίνδυνο, αλλά
και η φωνή του δεν βοηθάει.
Δεν γαβγίζει επίμονα, δυνατά
φωνούλα βγάζει σαν κουτάβι
και δεν τον παίρνουμε στα σοβαρά.
Παραπονιάρης είναι λέμε
πάλι θα θέλει αγκαλιά.

Τέλος πάντων.
Έχουμε συναγερμό.
Να μην περιμένουμε όπως λέει ο μπαμπάς
να γίνει ο Ηρακλής σεκιουριτάς.

Εγώ, από το σκυλάκι μου
δεν ζητάω ντε και καλά
να κάνει τα πράματα που κάνουν τα περισσότερα σκυλιά.
Σίγουρα υπάρχουν και σκυλιά- πολύ λίγα, το ξέρω-,
που συμπεριφέρονται όπως ο Ηρακλής
αλλά αυτό εμένα ,όπως νομίζω και τα αφεντικά τους 
δεν μας εμποδίζει να τα αγαπάμε.
Έχουν χαρίσματα, είναι αγαπησιάρικα, πιστά
είναι φίλοι που καταλαβαίνουν, που κρατάνε μυστικά.

Εγώ, δεν έχω παράπονα από τον Ηρακλή.
Σβύστρα; ξύστρα; μολύβι έχει χαθεί;
Εξάρτημα από παιχνίδι, κάρτα από ποδοσφαιριστή
έχουν σφηνώσει κάπου; Έχουν καταχωνιαστεί;
Ό,τι ψάχνω, μου το φέρνει.
Καιαιαι... για τις κάλτσες θα σας πω:
Το πρωί που βιάζομαι για το σχολείο
μερικές φορές κάτι πάει στραβά.
Η μία από τις κάλτσες μου, έχει κάνει "φτερά".
Εεεε...   δεν προλαβαίνω να πάρω άλλο ζευγάρι από το συρτάρι
μπροστά μου ο Ηρακλής με τη χαμένη κάλτσα χοροπηδάει.

Ευτυχώς! Ο Ηρακλής όλα τα βρίσκει.
Με τ΄άσπρα του δοντάκια τα κρατάει
μου τα δίνει και στα μάτια με κοιτάει.
Περιμένει. Δεν του φτάνει το ευχαριστώ.
Ζητάει αγκαλιά.
Το μικρό του αφτί στο στόμα μου ακουμπά.
Θέλει να του υποσχεθώ, έτσι σαν μυστικό
παιχνίδι στην αυλή. Κρυφτό.

Σάββατο πρωί. 
Ωραία μέρα. Ούτε ομίχλη, ούτε βροχή.
Είμαι στην αυλή με τον Ηρακλή.
Πετάω τη μπαλίτσα του μακριά.
Χτυπάω ένα κουτάκι με κουτάλι
σήμα να φύγουμε μαζί
την ίδια ακριβώς στιγμή.
Τρεχάλα και οι δυο.
Η μπαλίτσα περιμένει.
Φτάνει πρώτος; Κουνάει αφτιά, ουρά
γαυγίζει τέρμα δυνατά.
Παίρνει στο στόμα τη μπαλίτσα
μου τη φέρνει για άλλη μια ριξιά.
Θέλει συνέχεια. Θέλει ξανά, ξανά.
Εγώ, τον πρόλαβα μόνο τρεις φορές.
Μούτρα μου έκανε. Ούτε κουνήματα, ούτε φωνές.
Με την αξία του,- ψέματα δεν θα πω-
έφτασε πρώτος στην μπαλίτσα 
δεκαεφτά φορές.

Ηρακλής- ήρωας, στο παιχνίδι ο Ηρακλής.
Δυνατός, με αντοχές, αποτελεσματικός.
Διψάω Ηρακλή, φωνάζω.
Τέλος. Πάμε μέσα για νερό.
Κρατάω τη μπαλίτσα. Ανεβαίνω τα σκαλιά
λέω έρχεται, πίσω μου είναι.
Μπαααα... κάνω λάθος.
Ανοίγω την πόρτα, περιμένω αλλά
ούτε πίσω, ούτε δίπλα μου.
Αααα... κατεργάρη λέω. Κρύφτηκες. 
Άντε πάλι. Κατεβαίνω.
Ψάχνω πίσω από τις κερασιές, από τη μηλιά
πίσω από τα παρτέρια, από την αποθήκη.
Φτάνει φωνάζω. Έλα, βγες Ηρακλή.
Ηρακλή, Ηρακλή,Ηρακλή
Γαύγισμα κανένα. Εμφάνιση καμιά .
Μετράω ως το πέντε του φωνάζω. 
Αρχίζω 1...2 .....3  .......
πάω αργά... πολύ αργά...4...
με το που αγγίζω το π από το πέντε
νάτος.
Φορτσάτος. Γαυγίζει δυνατά, πηδάει πάνω μου.
Τι θα κάνω με αυτόν; 
Όλο κόλπα, πονηριές, αγκαλιές.

Καιαιαι... με τη χαμένη κάλτσα
τελευταία το σκέφτομαι πολύ.
Με αυτό που γίνεται 
το μυαλό μου πήγε μακριά.
Πιστεύω ο Ηρακλής  κάνει μπαγαμποντιά.
Ξέρει πού βάζει η μαμά το βράδυ
τα ρούχα που είναι να φορέσω το πρωί.
Αυτός την κάνει τη δουλειά.
Δεν πειράζει.
Ότι κατάλαβα, δεν θα του φανερωθώ.
Ούτε στη μαμά θα το πω.
Ευκαιρία θέλει να μου πει πάλι
"Ο ντεντέκτιβ Μονκ σου κάνει κακό".
Δεν είμαι για τέτοια.
Την αγαπημένη μου σειρά δεν θα τη στερηθώ.

Ας τον πιάσει κάποιος άλλος
κάποτε θα γίνει αυτό
και' γω τότε θα του πω
Ηρακλή μου, εγώ σε συγχωρώ.

Φιλίες του Μάρτη

 Φιλίες του Μάρτη

Ασπροκόκκινα σχινάκια
στολίσαμε πολλά χεράκια
είμαστε όλα βραχιολάκια
είμαστε όλα βραχιολάκια.

Ήλιε του Μάρτη εμείς
τις τολμηρές σου ακτίνες
χαιρετίζουμε ξανά
αυτός είναι ο τρόπος μας
και πιάνει από παλιά
και πιάνει από παλιά.

Λένε είμαστε ασπίδες
στις κατακόκκινες ακτίνες
το ασπροκόκκινο πλεκτό μας
                         αντιστέκεται
μα πόλεμο δεν έχουμε
εμείς τα βραχιολάκια
και ΄συ ήλιε το ξέρουμε
                     το ξέρουμε.

Εχθρός μας οι αρρώστιες.
Καφέ σημάδια, κοκκινίλες και λοιπά
ξεκινάνε από το δέρμα
μα προχωράει το κακό και πιο βαθειά
                                           πιο βαθειά.

Ναι στα προϊόντα τα αντιηλιακά
ναι και στα μαρτάκια, φορέστε τα παιδιά
του Μάρτη ο ήλιος φίλος μας
χαίρεται από ψηλά
του Μάρτη ο ήλιος φίλος μας
χαίρεται από ψηλά.

Πρόταση:
( Για παιδιά νηπιαγωγείου και 1ης Δημοτικού. Μπορεί να
αξιοποιηθεί και σαν τραγουδάκι με επανάληψη των επαναλαμβανόμενων στίχων)
  

ΖΑΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ( Νύχτες μακριές)

 Ρίχνω τρία από τα ζάρια της φαντασίας
εμφανίζονται  οι εικόνες: 1)φεγγάρι με αστέρια 2)  ένα φλυτζάνι με ρόφημα 3) μία μπανάνα

Φτιάχνω μία ιστορία:

Νύχτες μακριές

Στο δάσος με τις μπανανιές συναντήθηκαν κι απόψε, όπως πολλές βραδυές
οι γυναίκες του καταυλισμού.
Δύο άντρες από τη συνοικία των λευκών
στο γυρισμό τους από τον έλεγχο των χωραφιών
και μετά από την πολύωρη στάση τους  στο μαγερειό του Τζιντού
πέρασαν από το δάσος με τις μπανανιές.
Σαν είδαν τις γυναίκες γέλασαν κι απόρησαν μαζί.
Μετά από τόση δουλειά να κουβεντιάζουν; Να τραγουδούν;
Στα σπίτια δεν τους περιμένουν δουλειές;
Άντρες, παιδιά δε λογαριάζουν; Πότε θα κοιμηθούν;
- "Τζίμυ, κοίτα ψηλά το φεγγάρι με τ' αστέρια
κοίτα στο φορτηγό, οι μπανάνες κίτρινο βουνό" λέει ο Ζι
- " Τα βλέπω. Βλέπω και τις γυναίκες, πίνουν καφέ,
θέλουν τη νύχτα να μακρύνουν
περνούν ωραία εδώ."