Σάββατο, 7 Αυγούστου 2021

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ

            Ανακύκλωση

 Στο σπίτι τελείωσε η μαρμελάδα
που ήταν σε βάζο από γυαλί.

Απορρυπαντικό έχει μια στάλα
μέσα στο μεγάλο χάρτινο κουτί.

Τρία αντιηλιακά που έληξαν
είναι σε συσκευασία πλαστική

Δύο κατσαρόλες, τρία ταψιά
και κάτι μαχαιροπήρουνα παλιά
που βρέθηκαν στο υπόγειο
αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν ξανά
τα φόρτωσαν τα χρόνια με σκουριά.

"Γιατί μας  λες για όλα αυτά μπαμπά;"
ρώτησαν οι γιοί του τον Αντώνη
"Ναα...σκέφτηκα  την ανακύκλωση" τους απαντά.
"Είδα και ένα ντοκιμαντέρ
που μ' επηρέασε για τις χωματερές
πόσο επιβαρύνεται ο πλανήτης από αυτές.
Η ανακύκλωση ξεκινάει από το κάθε σπίτι
δεν πρέπει αυτό να το ξεχνάμε.
Λέω πάντα από δω και πέρα
να ξεχωρίζουμε τα σκουπίδια που πετάμε.
Γυαλί, χαρτί, μέταλλο, πλαστικό, μπορούν
κι άλλες φορές να χρησιμοποιηθούν.
Η τεχνολογία και η βιομηχανία συνεργάζονται
καινούργια χρήσιμα προϊόντα κατασκευάζονται 
από υλικά που πετάμε.
Τι λέτε; Θα βοηθήσετε με την ανακύκλωση παιδιά;"
- "Ναι! Ναι!
Ό,τι είναι να πάει στους μπλε κάδους
θα είναι δική μας δουλειά!"

Γαλάζια πεταλούδα

 


Γαλάζια πεταλούδα

Έφταιξε που η θάλασσα
θύμωσε ξαφνικά;
Έφταιξε που είμαστε πολλοί
στη λέμβο στοιβαγμένοι;
Έφταιξε που ήταν νύχτα
και οι διασώστες άργησαν
τόσο πολύ να ΄ρθουν;
Δύο μεγάλους και δύο παιδιά
τους κράτησε η θάλασσα
δεν βγήκαν στη στεριά

Τέσσερις μήνες πέρασαν
που έφυγε η μικρή μου.
Μες σε νερά να κατοικεί;
Πουλί έγινε του δάσους;
Μήπως αγριολούλουδο
μ' αφροντισιά π' απλώνεται
γύρω από εκκλησάκι;
Μη με τ' αγέρι φίλιωσε
και το μαντήλι που 'χασα
αυτή το 'χει παρμένο;
Ο λογισμός δε μ' άφησε
άλλο ν' αναρωτιέμαι.

Ψυχή μου, πεταλούδα μου
τώρα εισ' εδώ  κοντά μου
το ξέρω, είσαι συ.
Θάλασσα κι ουρανός μαζί
σου έδωσαν ζωή.



Στη δρακόλιμνη

 
Στη Δρακόλιμνη κολυμπούν
τ' ακύμαντο νερό με τα παιχνίδια τους ταράζουν
τα αστέρια
τα βράδυα του Καλοκαιριού...
κι οι ορειβάτες  στα πιο χαμηλά
ανυποψίαστοι στο γεγονός
μες τις σκηνές τους δίχως όνειρα
-ευτυχισμένοι που κατάχτησαν τη δύσκολη κορφή-
βαριοκοιμούνται.

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2020

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ

                                   ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ



Όλα τα αερικά
από τα παραμύθια βγείτε
για μία μόνο βραδιά
πρέπει να ενωθείτε
και με γιγάντια κόσκινα να εξοπλιστείτε,
πάνω από τον ουρανό σε κυκλικό στεφάνι , θ' απλωθείτε.
Έχετε σπουδαία αποστολή.
Η ΑΓΑΠΗ σας καλεί
γιατί έχει δεσμευτεί
να εκπληρώσει μία υπερευχή.

Ένα τραγούδι, το ίδιο κάθε πρωί
σε όλα τα σχολεία στη γη
και με την ίδια μουσική
στριφογύριζε συνέχεια στης Αγάπης το μυαλό
είκοσι βράδια άυπνη, δεν είχε αναπαμό.

“ Εσύ Αγάπη το μπορείς
στα πέρατα της γης να απλωθείς
διώξε τον πόλεμο, την πείνα, την αρρώστια μακριά  { τραγουδιστά}
σου το ζητάμε όλου του κόσμου τα παιδιά”.

Η Αγάπη πήρε του ρόλου της την ευθύνη
έπρεπε οπωσδήποτε κάτι να γίνει.
Γι αυτό σας κάλεσε αερικά
δίχως σπουδαίους βοηθούς
δεν γίνονται πράγματα σημαντικά.
Εκατομμύρια ,όπως ξέρετε, οι κουραμπιέδες ετούτες τις μέρες
νοικοκυρές, ζαχαροπλάστες, φουρναραίοι, βιομήχανοι γλυκών
στο έθιμο των Χριστουγέννων, πάλι δήλωσαν ,παρών.
Ζάχαρη άχνη περισσευούμενη, χυμένη
σε τραπέζια, σε βιτρίνες, σε πάγκους, σε ταψιά
σε πιάτα, σε πιατέλες και σε άπειρα κουτιά....

Και... έτσι ήρθε η ιδέα αερικά μου.

Μάζεψε όλη τη ζάχαρη η Αγάπη με... δικά της μαγικά
τη συγκέντρωσε πάνω από τον ουρανό σε στεφάνι, κυκλικά.
Από 'κει πάνω εσείς με τα γιγάντια κόσκινα
θα πασπαλίσετε την Άγια Νύχτα ζάχαρη άχνη...
κάπου... θα γίνει χιόνι
αλλού...θα πέσει πάχνη...
κι' όλη η γη ουσία αγάπης ραντισμένη
μέρες καλύτερες θα περιμένει!

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2020

Οι αριθμοί είναι μπελάς

 Ύπνος και αριθμοί

Δεν μπορώ να καταλάβω
γιατί η γιαγιά Αθανασία
παραπονιέται στη μαμά
ότι δεν την παίρνει ύπνος
κι ας μετράει κάθε βράδυ
προβατάκια στη σειρά
που κατεβαίνουν για τη στάνη
από μια όμορφη πλαγιά.

Κι άμα μετράει προβατάκια
είναι υπνωτικό;
Αυτό το λένε οι γιατροί;
Ή είναι κάποιο κόλπο
και το κάνουνε αυτοί
που με τα χάπια έχουνε
σαν τη γιαγιά Αθανασία
σχέση πολύ κακή;

Το κατέβασμα στη στάνη
από την όμορφη πλαγιά
μήπως αυτόν που θέλει ύπνο
τον κάνει να ανησυχεί
γιααα.. οτιδήποτε κακό 
μπορεί να τους συμβεί;
Μπορεί να υπάρχει λύκος
κρυμμένος κάπου εκεί.
Να κι άλλη αγωνία
τραβάει η αϋπνία....


Ααααχ... γιαγιά Αθανασία
γαλατάκι πιες ζεστό
με μελάκι , όπως εγώ
ο ύπνος θα 'ρθει γρήγορα
τα βλέφαρα θα κλείσει
καιαι... προβατάκια σ' όνειρο
άμα τύχει και δεις
μην αρχίσεις να μετράς
οι αριθμοί είναι μπελάς.





Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2020

Παγκόσμια ημέρα Αποταμίευσης

 Παγκόσμια ημέρα Αποταμίευσης

Την κάθε μέρα που περνά
μαθαίνω πράματα πολλά
γράμματα και αριθμοί
μου δίνουν απαντήσεις
που είναι περισσότερες 
από τις ερωτήσεις.

Αυτή η σπουδαία η δουλειά
γίνεται στο σχολείο
αλλά όπως λέει κι η μαμά
την κάθε μέρα που περνά
μαθαίνω πράματα πολλά...
απ' ό,τι ακούσω, ό,τι δω
ό,τι μυρίσω, ό,τι γευτώ
απ' ό,τι πιάσω, ό,τι αγγίξω
ό,τι κρατήσω, ό,τι αφήσω
για ό,τι με κάνει να χαρώ
για ό,τι με κάνει να δακρύσω
το πότε πρέπει να μιλώ
πότε να σιωπήσω.

Όοολα αυτά τα πράματα
μαζεύονται καιρό
και έχω καταλάβει
θααα...συνεχίσει αυτό.
Βρίσκουνε θέση σε δύο καθιστικά
το ένα το μυαλό μου, το άλλο η καρδιά.

Σήμερα λοιπόν μου...ήρθε
για την αποταμίευση να πω
κάτι διαφορετικό.
Όοοο,τι έχω μάθει μέχρι τώρα
και ό,τι θα μάθω στο μετά
έτσι όπως γίνονται πολλά
κι ωραία φυλαγμένα
αυτό είναι αποταμίευση
να Ξέρεις, 
πιο σπουδαίο απ' τα λεφτά για μένα.

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2020

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΠΑΝΑΚΗΣ

 

Την άλλη μέρα, μετά την Πρωτοχρονιά
έχουν γενέθλια η Δανάη και ο Θωμάς.
Στο πάρτι τους είμαστε καλεσμένοι
τέσσερα παιδιά από την πολυκατοικία
δύο ξαδέρφια τους από τον Πειραιά
και μία άλλη κοπέλα που είναι πιο μεγάλη από μας
αλλά…, δεν ξέρω τι την έχουν η Δανάη κι ο Θωμάς.
Τρίτη χρονιά.
Να ‘μαστε πάλι.
Χτυπάμε το κουδούνι εμείς
κι ακούμε που ανεβαίνει από τις σκάλες
με τα παιδιά του ο κύριος Παντελής.
Πάλι συγκεντρωμένοι στο σαλόνι.
Όλα πολύ ωραία στολισμένα
τα δίδυμα με ρούχα γιορτινά
με παιχνίδια στα χέρια τριγυρνάνε
είναι τα δώρα τους, μας τα δείχνουν
κι αμέσως τα παρατάνε.
-« Αλέκα! Τι κάνεις; Χρόνια έχω να σε δω»
λέει σε μία κυρία ο κύριος Παντελής
που κι εμένα δε μου φαίνεται να την έχω ξαναδεί.
-«Καλή Χρονιά! Καλά είμαι! Ευχαριστώ»
απαντάει η κυρία Αλέκα.
Ο κύριος Παντελής κρατάει το πιάτο του κοιτάζοντας τα φαγητά
που είναι απλωμένα στο τραπέζι.
Παίρνει λουκανικοπιτάκια, 4 καναπεδάκια με αυγά
και από την πολύχρωμη σαλάτα με βίδες ζυμαρικά.
Μετά από την τρίτη πιρουνιά;
Μπορεί να μη μέτρησα και καλά,
λέει στην κυρία Αλέκα:
« Πάντα στο πάρτι αυτό,. το φαγητό
έχει κάτι το διαφορετικό. Δεν είναι απλά γιορταστικό
είναι…είναι ένα ξάφνιασμα μπορώ να πω.»
-« Μμμμ! Τώρα που το λέτε» την ακούω να του λέει
«αυτό που τρώω τώρα δεν είναι συνηθισμένο τυροπιτάκι»,
παίρνει άλλο ένα και προτού δαγκώσει , το ανοίγει.
Ανακαλύπτει μπακαλιάρο και πιπεριά μαζί με το τυρί.
Στο πρόσωπό της εγώ βλέπω
«ό,τι ωραίο» δεν άκουσα να πει.
Ο κύριος Παντελής ξαναγεμίζει το πιάτο του.
Βάζει παστίτσιο, τέσσερα σαν της κυρίας Αλέκας τυροπιτάκια
και ένα βουνό από μία πράσινη σαλάτα
που είναι σερβιρισμένη
σε πολύ μεγάλη πιατέλα βαθιά.
Εγώ τον κοιτάζω.
Ούτε που ασχολούμαι με κούκλες
ή με παιχνίδια στα κινητά.
Ξέρω πόσο λαίμαργος είναι. Πόσο καλοφαγάς!
Μου αρέσει. Είναι πολύ χαρούμενος. Δεν ησυχάζει…
εκεί που τρώει, βρίσκει και μπαίνει πού και πού
σε ό,τι παιχνίδι παίζουν τα παιδιά.
Περιμένω ν’ ακούσω  τι θα πει.
Το βλέπω, με την κυρία Αλέκα θέλει να το μοιραστεί
αυτό που σκέφτεται. Τον καταλαβαίνω. Δεν είμαι μικρή.
Και πραγματικά. Μιλάει και ‘γω τεντώνω αυτί.
« Κυρία Αλέκα!..Μμμμμ! τι σαλάτα είναι αυτή!
Σπανάκι, πορτοκάλι, μανταρίνι!..μμμμ!!! καρύδι, μέλι, λεμόνι
φλούδες πεκορίνο από τυρί και κόκκοι πιπέρι…
τι απόλαυση! τι γεύση! Τι απρόβλεπτοι συνδυασμοί!
Ποιος είχε την ιδέα; Ποιος την έφτιαξε; Ποιος;
Πρέπει να τον συγχαρώ.»
Τι λόγια ακούω πάλι από τον άνθρωπο αυτό!
Πόσο πολύ αγαπάει ο κύριος Παντελής το φαγητό!
Ξαναγεμίζει το πιάτο του.
Μόνο με σαλάτα φτιάχνει ένα μεγαλύτερο βουνό.
-«Αααα! με ξεσηκώνετε, θα φάω και εγώ
που το σπανάκι δεν το τρώω ποτέ ωμό»
λέει η κυρία Αλέκα και παίρνει σαλάτα και αυτή.
Βάζει στο πιάτο της αρκετή.
Τρώει πρώτη, τρώει δεύτερη, τρώει Τρίτη, τέταρτη μπουκιά
αδειάζει τελικά το πιάτο της.»
-« Έχετε δίκιο», λέει στον κύριο Παντελή
« η σαλάτα είναι καταπληκτική.
Μήπως έχουν προσλάβει για το πάρτι
chef;
Αυτό είναι πιάτο επαγγελματία
κάποιου που έχει σπουδάσει γαστρονομία.»
-«Χα! Θαα ρωτήσω τους οικοδεσπότες.»
λέει ο κύριος Παντελής
και πάει αμέσως στην κουζίνα.
Εγώ, για να βλέπω, ν’ ακούω πιο καλά
πλησιάζω την κυρία Αλέκα.
Κάθομαι στον καναπέ.
Γυρνάει ο κύριος Παντελής στο σαλόνι με παρέα.
-« Νααα σας συστήσω κυρία μου,
από ‘δω ο κύριος Σπανάκης.
Chef.
-“ Σπανάκης! Χαίρομαι που σας άρεσε η σαλάτα
BC
ειδικότητά μου ό,τι έχει να κάνει με σπανάκι
υποχρέωση και χαρά μου να δημιουργώ με αυτό
είναι…και το όνομά μου βλέπετε.
Το λαχανικό αυτό  είμαι εγώ.»